خداحافظی

خداحافظی

کاش یارب آشنائیها نبود                                   یا بدنبالش جدائیهانبود .

اینک پس از هفت ترم در کنار شما بودن ، علی رغم میل باطنی ام مجبور به خداحافظی شدم .

اقتضای ادب است که از اساتید خود شروع نمایم . اساتیدی که فاصله لحظه ها وثانیه هارابه عشق دیدن رویشان وبه شوق رسیدن به کویشان ،شتابان پس میزدم تابه ساحل دریای فیض آنها برسم ودمی بیش از سلسله دروس مکتب عشقشان بهره مند شوم . اساتیدی که پیمانه وساغر مرا پر از می عشق نمودند ،وجرعه جرعه به کامم نوشاندندومرا به مهمانی ومستی پر از راستی عدالت فرا خواندند .

اساتیدی که اندیشیدن را به من آموختند، نه اندیشه ها را .

خود آگاهم که بنا به اقتضای رشته درسی مان وعدم اطلاعات کافی حقیر گاهی به مباحثه با اساتید میپرداختم که شاید عوامل فوق باعث آزردگی خاطر بعضی از آنها شده باشد . لذا با بزرگواری که از آنها سراغ دارم  ازهمه آنها حلالیت می طلبم .

 

اما دانشجویان گرامی ،خواهران وبرادرانم ،مشوقین واقعی ام .

ابتدا باید خداوند منان را شکر گزار باشم که سعادت همکلاسی بودن باشماکه یکی از نعمات بزرگ زندگی ام است را به من عطا فرمود .

بی ریا میگویم اگر شما همکلاسی های صادق وصمیمی ام نبودیدو کمکها وتشویق های شما مرا یاری نمیکرد پیمودن این راه نه فقط برایم مشکل بلکه غیر ممکن بود . 

 از دوسال پیش در این اندیشه بودم که چگونه از شما جداشوم وهمیشه این درد مرا آزار میداد زیرا یکبار این طعم تلخ فراق را از دوستان زمان جنگ چشیده بودم . اما همیشه با این جمله که(( دوستی یک اتفاق است وجدایی یک قانون )) خود رادلداری میدادم .هرچند که قانون به میل مانباشد محکوم به اطاعت میباشیم . لذا از همه عزیزان طلب بخشش وبرای تک تک عزیزان از خداوند متعال آرزوی موفقیت نموده . 

  عزت الله حیدری

/ 2 نظر / 18 بازدید
یوسف اهواز

خیلی با حالی آقای حیدی

مهدی کیانی

چند ترم دیگه طولش میدادی چه اشکال داشت مثل قصه های مجید